Retrorian_Davil Gang: October, 2007

October 12

วันนี้นอนไม่หลับเลยอยากจะมาเล่นนิทานให้ฟัง

ปิศาจสาวอยากตายกับพระเจ้าไร้อนาคต

แป้ง...หญิงสาววัย 16 กลับเข้าบ้านตอนทุ่มตรง เธอเดินเข้าไปสวัสดีแม่

แม่วันนี้แป้งไม่ทานข้าวนะ ป๋าล่ะ คุณป๋าไปสัมณาต่างจังหวัดดึกๆกลับจ๊ะ

แป้งเดินหมดอาลัยตายอยากขึ้นไปบนห้อง ทันทีที่ประตูห้องเฑอปิดลง

น้ำตาเทอก้อไหลล้นออกจากดวงตาทั้งคู่ ทำไมนะ...ชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้

ถึงแม้ว่าชีวิตฉันจะดีกว่าคน 70% ของคนบนโลกนี้ก้อเถอะ แต่ชีวิตฉันก้อ

ยังไม่ดีเท่าที่ฉันคาดหวังไว้

ฉันเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ ฝันเห็นตัวเองโดดลงมาจากตึก ภาะนั้นช้า

จนทำให้มองเห็นได้ชัดเจน ร่างนั้นลอยลงมากระแทนกับพื้นเสียดัง ฉันวิ่ง

เข้าไปดู ร่างของฉันแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี ฉันยืนมองด้วยสายตาแข็งกร้าว

หัวเราะ หี หี ! ในลำคอ เป็นภาพที่น่ากลัวมาก

แป้งสะดุ้งตื่น แมร่ง ตี 2 ตรงเวลาสัดๆเลยนะมึง ! แป้งอุทาน

จากนั้นเดินตรงไปที่ห้องน้ำถอดเสื้อผ้าออก มองดูร่างตัวเอง ก่อนจะเอื้อมมือ

ไปหยิบคัตเตอร์ที่เกรอะกรังไปด้วยเลือด ออกมากรีดแขนตัวเองที่เต็มไปด้วย

ลอยแผลเป็น บรรจงกรีดลงไป เลือดที่ไหลออกมาทำให้แป้งรู้สึกสบายใจ

ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปที่เตียง แป้งนอนคิดอะไรเรือยเปื่อย แล้วเปลยหลับไป

โปรดติดตามตอนต่อไป

October 01

หวัดดี เราคืด ปิศาจสาวแวมไพร์

ก้ออย่างที่บอก ขอบคุณที่มาเติมเต็มมชีวิตใหม่ให้กัน

เนจ๋า...อยากจะบอกว่า

ขอบคุณนะที่ทำให้เค้ารู้อีกครั้งว่าความรักนั่นมันเป็นยังไง...

และหวังว่าเนคงจะไม่ทำให้เราผิดหวัง เพราะนานแล้ว...

ที่เราไม่ได้รักใครจิงจังซักที เพราะเราไม่เคยเชื่อมั่นในความรัก

เพราะหลังจากที่ โอม " พระเจ้าผู้อ่อนโยน " ได้ทำสิ่งที่โหดร้ายกับเรา

และได้ทำลายความรักที่เรามีให้ไปจนหมดสิ้น ทำให้เราไม่กล้าที่จะรักใครอีกเลย

ขอบคุณในความรักที่มีให้กัน เราสัญญาว่าจะรักษาความรักที่เนมีให้ ให้ดีที่สุด

ขอบคุณ ป๋า กับ แม่ ที่ให้อภัยในสิ่งที่ลูกเลวๆคนนี้ได้ทำให้ ป๋า กับ แม่ เสียใจ

ขอบคุณที่ ป๋า กับ แม่ ไม่เคยโกรธหนูเลยแม้แต่ครั้งเดียว

หนูรัก ป๋า กับ แม่ นะคะ หนูสัญญาว่าหนูจะทำตัวใหม่ เริ่มต้นชีวิตใหม่

จะไม่ทำให้ ป๋า กับ แม่ เสียใจอีก รัก ป๋า กับ แม่ ที่สุดเลยค่ะ